دانشمندان دانشگاه «براون» به دنبال درک چگونگی آگاهی اسرارآمیز پوست انسان در مورد قرار گرفتن در معرض تابش های خورشیدی و تیره شدن در پی آن دریافته اند که احتمالا پوست قادر به «دیدن» پرتوهای ماورای بنفش از طریق یک رنگدانه حساس به نور بوده که در چشم انسان نیز وجود دارد.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، به محض این که انسان در معرض تابش های ماورای بنفش خورشید قرار می گیرد، پوست این موضوع را درک می کند که این فرآیند بسیار سریع اتفاق می افتد.

تیره تر شدن پوست در برابر نور خورشید یک واکنش محافظتی است. محققان بر این باورند که رنگدانه تیره کننده پوست ملانین از سلول های پوست در برابر آسیب های ممکن در اثر تابشهای ماورای بنفش نور خورشید با جذب آن محافظت می کند.

اشعه ماورای بنفش به دو شکل در سطح زمین وجود دارد: UVA و UVB. پرتوهای UVB از طول موج کوتاهتری برخوردار بوده و تنها بخش کوچکی از پرتو ماورای بنفش خورشید را تشکیل می دهد. این پرتوها منجر به تیره تر شدن پوست در روزهای بعد از قرار گرفتن در معرض خورشید می شوند. پرتوهای UVB معمولا به دی ان ای آسیب می رسانند که می تواند به سرطان پوست منجر شود. اگرچه محققان پرتوهای UVA را نیز با سرطان مرتبط دانسته اند. پرتوهای UVA در مقابل از طول موج طولانی تری برخوردار بوده و بخش اعظمی از تابش ماورای بنفش را تشکیل می دهند. فرآیند تیره تر شدن پوست در معرض این پرتوها بسیار سریعتر اتفاق می افتد.

این پژوهش به تمرکز بر روی چگونگی تیره تر شدن پوست در برابر پرتوهای UVA پرداخته است. محققان با بررسی سلولهای پوستی موسوم به ملانوسیت ها که به تولید رنگدانه محافظ ملانین می پردازند، دریافتند که این سلولها همچنین از رنگدانه دیگری موسوم به رودوپسین برخوردارند که پیش از این تنها در شبکیه چشم دیده شده بود.

محققان سپس به بررسی چگونگی ارسال پیام توسط ماده رودوپسین در زمان قرار گرفتن پوست در معرض نور خورشید پرداخته و دریافتند که این پیام باعث تحریک تولید ملانین می شود.

بنا به مشاهدات این تیم، پس از یک ساعت مقدار متنابهی از ملانین شروع به انباشته شدن می کند که منجر به تیره شدن پوست می شود.

این پژوهش در مجله Current Biology منتشر شده است.

نوشته شده در تاریخ جمعه 20 آبان 1390    | توسط: علی عظیمی    | طبقه بندی: اعضای بدن،     | نظرات()