دوشنبه، ‪ ۲۰‬آذر برابر با ‪ ۱۱‬دسامبر ‪ ۲۰۰۶‬است. ‪ ۱۶۳‬سال پیش در چنین روزی “هاینریش هرمان رابرت کخ”، پزشک‌آلمانی و از پایه‌گذاران دانش باکتری‌شناسی به دنیا آمد.

کخ، عامل بیماری سل را در سال ‪ ۱۸۸۲‬کشف کرد. وی بیش از ‪ ۱۰‬سال در زمینه شناخت علت بیماری سل، مطالعه و تحقیق کرد و سرانجام موفق به کشف این عامل شد که بعدها آن بیماری را به نام او، “باسیل کخ”، نامیدند.

کخ، توانست باکتری را از خلط بیمار به دست آورد و برای نخستین بار باکتری را در روی محیط سرم منعقده گاو و گوسفند کشت دهد.علاوه بر این، با تلقیح به حیوان حساس، بیماری ایجاد شد و از حیوان، باکتری اولیه جدا شده و به این طریق اصول کخ ثابت نمود باکتری در بدن انسان و حیوانات مسلول زندگی می‌کند.

وی یک سال پس از این کشف اعلام کرد که می‌توان همه موجودات را در اثر تلقیح این سرم از بروز امراض مصون داشت.

این پزشک آلمانی، در سال ‪ ،۱۹۰۵‬جایزه نوبل را در زمینه فیزیولوژی دریافت کرد.

رابرت کخ که به عنوان کاشف میکروب سل که خود جان میلیونها نفر را نجات داده بود، سرانجام پس از سفرهای بسیار به بیماری سل مبتلا شد و در ‪ ۲۷‬مه ‪۱۹۱۰‬م در ‪ ۶۷‬سالگی درگذشت.

سل، یک بیماری قدیمی بشر محسوب می‌شود که در اسکلت انسانهای عصر حجر و نیز در استخوانهای مومیایی شده در مصر نیز تشخیص داده شده است.

میزبان اصلی باسیل سل،انسان است و این باسیل تقریبا به طور گسترده در میان مبتلایان به سل ریوی همراه با سرفه و خلط وجود دارد. ناقل سالم حقیقی در این بیماری وجود ندارد.

همچنین ‪ ۱۶۲‬سال پیش در چنین روزی، نخستین بی‌حسی دندانی با اکسید نیترو (گاز خنده) توسط “جان ام ریگز” انجام شد،اما در نهم آگوست ‪ ۱۸۹۸‬بود که “گاردنر کوینسی کولتون”، دندانپزشک آمریکایی به صورت گسترده از این گاز استفاده کرد.

اکسید نیترو را “جوزف پریستلی” در سال ‪ ۱۷۷۲‬کشف کرده بود.بعدها معلوم شد که این گاز سمی نیست،اما وقتی استنشاق شود آثار عجیبی به بار می‌آورد و افراد مشغول کارهای غریبی مثل آواز خواندن، دعوا کردن، و خندیدن می‌شوند.

همین خندیدن باعث شد که اکسید نیترو را “گازخنده‌آور” بنامند.

در سال ‪” ،۱۷۹۸‬همفری دیوی” که در آن هنگام ‪ ۲۰‬ساله بود، مسوولیت یک انستیتویی را که برای تحقیق درباره مصارف پزشکی گازهای مختلف در “بریستول” انگلستان تاسیس شده بود، بر عهده گرفت.

در اوایل سال بعد، دیوی کشف کرد که استنشاق طولانی‌تر اکسید نیترو باعث بیهوشی موقت می‌شود. دیوی این گاز را روی خودش امتحان کرد و گزارش داد پس از آنکه حدود ‪ ۱۶‬لیتر گاز را در مدت هفت دقیقه استنشاق کرد، “کاملا مسموم” شد.

اگرچه دیوی گفت که شاید بتوان از اکسید نیترو در اعمال جراحی استفاده کرد، اما کسی پیشنهاد او را پیگیری نکرد و در سال‌های نخست سده نوزدهم تنها مصرف اکسید نیترو، در سرگرمی‌ها بود.

همچنین در چنین روزی درسال ‪” ۱۹۲۵‬پاول گرینگارد”، نورولوژیست آمریکایی و یکی ازبرندگان جایزه نوبل پزشکی (سال ‪ ۲۰۰۰‬به همراه آروید کارلسون واریک کندل) به دنیا آمد.

گرنیگارد به همراه کارلسون و کندل، این جایزه را به دلیل نشان دادن کیفیت تایر نوروترانسمیترها بر سلول و فعال شدن مولکول مرکزی با نام ‪ DARPP-۳۲‬دریافت کرد. به عبارت دیگر این سه نفر، جایزه نوبل را برای پژوهش بر روی چگونگی انتقال پیام سلول‌های مغزی به یکدیگر گرفتند.

اکتشافات آنان درک محققان را از نحوه کارکرد مغز افزایش داد و نشان داد که بی‌نظمی‌های عصب شناختی و روان پزشکی چگونه ممکن است بهتر درمان شوند.

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 8 آذر 1390    | توسط: علی عظیمی    | طبقه بندی: زندگی نامه ی دانشمندان و محققان علم پزشکی،     | نظرات()